De Kweekschool in Amsterdam

'De KweekschoolTwee verdiepingen in een oud schoolgebouw aan de Plantage Middenlaan, hartje Amsterdam, met een beladen, inspirerende geschiedenis: op weg naar Ondertussen in de Houthavens willen we hier een werkplaats inrichten voor (vluchteling)kunstenaars, waar muziek, theater, ontwerp, beeldende kunst en literatuur gemaakt en getoond wordt. Het wordt een laboratorium voor Ondertussen: hoe werk je samen, hoe bouw je een netwerk op, hoe deel je de verantwoordelijkheid, hoe zorg je voor extra inkomsten? Het wordt een soort Refugee Rijksacademie: talentvolle kunstenaars van over de hele wereld, hoog niveau, die vanzelfsprekend samenwerken, die nieuw werk maken en laten zien. We maken de ruimte open en flexibel, daarbij in de verbouwfase ondersteund door het gemeentelijk Bureau Broedplaatsen, in goede samenwerking met de eigenaar van het pand en het Nationaal Sjoa Museum | Hollandsche Schouwburg op de begane grond. De circa 40 kunstenaars hier aan het werk zijn geen solisten in afgesloten studio’s. Ze vormen samen een coöperatie, en zijn collectief verantwoordelijkheid voor de selectie van nieuwe leden, het beheer van de ruimte, de kosten voor huur en exploitatie, de publieksbijeenkomsten, voorstellingen en exposities die met enige regelmaat plaatsvinden op de eerste verdieping of op de begane grond in afstemming met de curatoren van het Nationaal Sjoa Museum | Hollandsche Schouwburg.

De betrokken kunstenaars zijn deels Amsterdammers met een netwerk in de stedelijke kunstwereld, deels nieuwkomers met bewezen talent maar een beperkte actieradius in Nederland. Vanuit de Kweekschool ontstaat de komende drie jaar een harde kern van initiatiefnemers voor Ondertussen. Ze hebben dan ervaring opgedaan met nieuwe organisatievormen, gedeelde verantwoordelijkheid, andere verdienmodellen, de opbouw van publieksbereik en het benutten van talent dat niet aan de stad onthouden mag worden.

Op een moment dat Amsterdam te maken heeft met een toestroom van mensen die moesten vluchten uit hun land van herkomst, willen wij de ruimte scheppen waarin zij hun talenten kunnen delen met hun nieuwe omgeving. De kunstenaars zijn zich zeer bewust van de beladen geschiedenis van de Kweekschool en hopen er een nieuwe, actuele betekenis aan toe te kunnen voegen.

Inburgering…

Talenten zichtbaar maken

daspasttaal-blog-nt2-leerling

Taal leren is het meest effectief als het gepaard gaat met de mogelijkheid om je talenten en ervaring te laten schijnen. Spreek je de taal niet of gebrekkig dan ga je vaak in de ogen van anderen al 20 punten in IQ naar beneden. Als je geen kans krijgt om te laten zien wat je kunt, wat je te geven hebt, dan blijft het daar vaak bij.  In een taalstage of werk, kan je in ieder geval laten zien dat je meer kunt dan de taal niet volledig beheersen. Zo werkt Mohamed als stagiair-kok in het restaurant De oude Keuken op het GGZ terrein Dijk en Duin. Hij nodigde zijn mede-cursisten uit om een kijkje te nemen.

Het begint met een woord

 

DasPasTaal-blog-woordIk had maar één zin in mijn hoofd, toen ik deze blog begon. “Het begint met een woord”. Geen idee hoe het verder zou gaan. En dan kan je lang naar dat ene woord blijven kijken met de knipperende cursor daarachter. Of dom gaan surfen op internet. Levert alleen maar een grotere blokkade op. Of je blijft doorschrijven. Dat laatste is altijd beter. Het geheim van schrijven is beginnen met schrijven en blijven schrijven. Simpel toch.

Met taal benoem je de dingen om je heen. Het begint met een woord. Daarna komt ander woord en nog één. En die zet je in een verband. Je bouwt de betekenis, als een blokkentoren. Dat is taal. Het gaat vaak vanzelf. Maar je weet dat die toren gaat instorten als je woorden blijft stapelen. Want niemand bouwt ongestraft een toren zonder structuur, zonder richting.  Woorden blijven stapelen levert een topzware toren op.

En dan stort het in. Dat is niet erg.  Kijk naar die losse blokken en plotseling ontstaat er een patroon. Als je niets meer had geschreven dan dat eerste woord, zou je het nooit hebben gezien. Door te schrijven krijg je een nieuw idee. Noem het ingeving.

Het begint met een woord.  Mijn eerste woord was ‘Kanna’.  Je hebt waarschijnlijk  geen idee wat dat betekent. Zo noemde ik mijn één jaar jongere broer, voor jou links op de foto. Hij heet gewoon  ‘Taco’, de naam die mijn ouders hem gaven. Bij die naam is het gebleven, maar voor mij was dat toen geen probleem. Het was mijn eerste stap in de taal om me heen en voor mij was het de aansporing om te blijven praten.

Soms is het noodzakelijk dat die toren een zetje krijgt…

‘Kanna’, mooi woord eigenlijk. Heeft iets van kunnen. Iedereen kan het.

Kan ik je daarmee helpen? Neem even contact op.